آیا افزایش امتیاز جداول و حقوق و مزایای شاغلین در مقطع زمانی فعلی برای بازنشستگان فرصت محسوب می شود یا تهدید؟

 

 

آیا افزایش امتیاز جداول و حقوق و مزایای شاغلین در مقطع زمانی فعلی برای بازنشستگان فرصت محسوب می شود یا تهدید؟ ( بخش اول )

 

 

 

 

حقوق و مزایای شاغلین دستگاههای اجرایی فعلا حدود ۲ تا ۳ برابر حقوق بازنشستگی بازنشستگان دولت در شرایط و مشاغل مشابه و با تنوع سازمان های مختلف می باشد.
حقوق بازنشستگان سنوات مختلف با یکدیگر اختلاف زیادی دارد و حدود ۱.۵ تا ۲ برابر در سازمان های گوناگون دولتی با هم اختلاف دارد و ریشه آن در نحوه برقراری و تطبیق با فصول ۱۰ و ۱۳ نهفته است و بیشتر به تسری و بهره مندی بازنشستگان جدید از فوق العاده های موضوع ماده ۶۸ قانون مدیریت خدمات کشوری باز می گردد که با استفاده ازفصل ۱۰ بازنشسته شده اند و متاسفانه بازنشستگان قدیمی که با جداول فصل ۱۳ تطبیق یافته اند از مزیت های فصل ۱۰ برخوردار نشده اند.
قاعدتا در کوتاه مدت به هر میزان حقوق و مزایای شاغلین افزایش یابد اختلاف حقوق و فوق العاده های مشمول کسور بازنشستگی آنها با شاغلین بیشتر و بیشتر می شود و امر همسان سازی حقوق بازنشستگان و شاغلین دشوار و دشوارتر می شود.
دولت در قانون مدیریت خدمات کشوری از نظر حقوقی و قانونی دارای دو نوع ابوابجمعی است یعنی کارمندان شاغل و بازنشستگان دولت. یعنی بعنوان پدر یک خانواده بزرگ حدود ۵ میلیون نفری دارای دو فرزند است.
دولت بعنوان متولی و کارفرمای شاغلین تلقی می شود و قاعدتا می تواند بر اساس منابع مالی در اختیار در سقف بودجه پرسنلی حقوق و مزایای کارمندان شاغل را ترمیم کند.
دولت اما در همین قانون مذکور و قوانین بالا دستی بخصوص ماده ۳۰ قانون برنامه ششم توسعه باید دریافتی های شاغلین و بازنشستگان را متناسب سازی نماید. معنی تناسب هم مشابهت ، هماهنگی ، همانندی و همخوانی دو پدیده یا دو جزء مختلف بایکدیگر است تا تناسب عمومی ساختار و سیستم حفظ شود و توازن و تعادل سیستم از بین نرود.
متاسفانه دولتهای نهم تا دوازدهم فقط به یک فرزند یعنی فرزند جوانتر و کوچکتر ( کارمندان شاغل ) همواره عنایت و توجه نموده و زمینه رشد و کیفیت زندگی بهتر را بصورت نسبی برای وی مهیا کرده اند و از رشد و کیفیت زندگی فرزند بزرگتر ( جامعه بازنشستگان دولت ) غافل شده اند و وی را دچار آلام و مصیبت های فراوان و بی شمار کرده اند، بنحوی که فرزند بزرگتر به دلیل فلاکت و فقر و رها شدگی مجبور شده ظرف سه سال اخیر به پدر خانواده شدیدا معترض شود و از بی توجهی و بی مسئولیتی وی به جامعه ، ملت و نمایندگان ملت گله و شکایت کند و بارها و بارها و با تمسک به شیوه های مختلف اعتراضی و قانونمند صدا و فریاد خود را در کف خیابانها به پدر خانواده و نمایندگان ملت برساند.
تعادل و توازن عمومی این ساختار و سیستم دولتی نیز با رشد یکسویه حقوق و مزایای کارمندان شاغل ظرف تصدی دولتهای نهم تا دوازدهم و بی توجهی کامل به خواسته های جامعه بازنشستگان دولت کاملا بهم ریخته و از حالت توازن و هماهنگی خارج شده است و شکیل بودن و تناسب سیستم را شدیدا خدشه دار ساخته است.
با توجه به اینکه فقط در این مقطع زمانی و قبل از اصلاح و دایمی نمودن قانون مدیریت خدمات کشوری بازسازی حقوق و مزایای شاغلین به استناد بند الف ماده ۵۰ قانون برنامه پنجم توسعه که در سال ۹۵ منقضی شده به بیش از ۱۰.۰۰۰ میلیارد تومان بودجه نیاز دارد و باید این افزایش در واپسین روزهای سال ۹۷ یا اوایل سال ۹۸ با اخذ مجوز از هیات وزیران و با تایید و تامین و تخصیص اعتبار از سوی سازمان برنامه و بودجه کشور انجام شود که بنظر می رسد این مراحل در دولت در حال سپری شدن است، این پرسش مطرح می شود که جناب نوبخت و جریان نوبختیان که ادعا می کنند دولت محدودیت مالی شدیدی دارد و قادر به تامین منابع مالی نیست چگونه می خواهند بسرعت این بودجه عظیم و غیر قابل تامین به زعم نوبختیان را مهیا و افزایش حقوق و مزایای کارمندان شاغل را عملیاتی کنند؟؟؟!!!
در آنسو هم نوبخت و جریان نوبختیان برای همسان سازی حقوق بازنشستگان در سال ۹۸ فقط ۲ هزار میلیارد تومان بودجه تخصیص می دهند و به این فرزند بزرگتر دولت کماکان بی احترامی و بی توجهی روا می دارند و وظایف و مسئولیتهای قانونی، شرعی و عرفی خود را در قبال فرزند بزرگتر دولت کاملا به بوته فراموشی می سپارند. قاعدتا اگر پول و منابع هست باید به هر دو گروه کارمندان و بازنشستگان دولت بصورت متناسب اختصاص و توزیع شود و اگر پول و منابعی طبق گفته نوبختیان وجود ندارد به هیچکدام از گروهها نباید اختصاص یابد. این تعارض در تصمیمات و اقدامات دولت که مدعی است با مجوز قانونگذار یعنی مجلس انجام می دهد به هیچ عنوان منطق قانونی و کارشناسی ندارد و باید توسط قانونگذار و سیستم های نظارتی آن رهگیری و هدایت شود و قانونگذار با بهره گیری از سیستم های نظارتی اجازه ندهد توازن و تناسب عمومی ساختار و سیستم دولتی خدشه دار شود.

 

وحید محمدزاده
ارسالی از : نصراله خلیلی معلم بازنشسته

Related posts

Leave a Comment