خانه / کمرویی نجابت نیست !

کمرویی نجابت نیست !

جامعه نياز به دختران و زناني دارد كه آن را بسازند و الگوهاي رفتاري كودكان خود باشند و با صلابت و استواري و در عين حال سلامت و اعتدال در جامعه حضور يابند و از جايگاه خود دفاع كنند.

زناني كه حقوق خود را بخوبي بشناسند و همزمان به تكاليف خود بخوبي عمل كنند. حصول چنين نتايجي نيازمند تربيت صحيح دختران از همان اوان طفوليت است، درحالي كه ميزان اضطراب اجتماعي و كمرويي هم اكنون در ميان دختران بيش از پسران است و شايد در فعاليت جبراني است كه برخي اعمال نسنجيده و خارج از اعتدال از آنان سر مي‌زند.
كمرويي، نوعي ترس يا اضطراب اجتماعي است كه باعث مي‌شود فرد از مواجه شدن با افراد ناآشنا و ارتباطات اجتماعي گريزان باشد. ريشه اصلي كمرويي مي‌تواند در ترس يا اضطراب اجتماعي نهفته باشد. اضطراب يك پاسخ طبيعي در مقابل هر نوع تهديد يا فرآيند آگاه كننده و اخطاري به فرد درباره يك خطر يا موقعيت دشوار است. زماني كه نگراني‌هاي فرد درخصوص مسائل مختلف فزوني مي‌يابد، دچار اضطرابي مي‌شود كه در نتيجه اعتماد به نفس او كاهش مي‌يابد. قدرت نگرش واقع‌بينانه و برقراري ارتباط متقابل با ديگران به حداقل مي‌رسد و گريز از ارتباطات معمول اجتماعي و دلمشغولي‌هاي مفرط، شخصيت را فرا مي‌گيرد.

اضطراب اجتماعي وقوع نوعي ارزيابي شخصي در موقعيت‌هاي مختلف اجتماعي است. به عبارت ديگر، زنان و دختراني كه دچار اضطراب اجتماعي هستند، از مواجهه با ديگران و از اين‌كه مورد داوري ديگران قرار گيرند، دچار ترس يا واهمه هستند. زن يا دختر چنين احساس مي‌كند كه در هر موقعيت شخص يا اشخاصي هستند كه به محض مواجه شدن با او شخصيت و اعمال و رفتارش را مورد بررسي و كنكاش قرار مي‌دهند. بنابراين تا حد ممكن مي‌كوشد از مواجه شدن با ديگران دوري جويد.

شدت يافتن مبارزه با بي‌بندوباري در جامعه و تقاضاي جامعه بر تعادل يافتن و سلامت پوشش براي بانوان به معناي نفي مشاركت و استقلال جويي و اعتماد به نفس زنان نيست.

حيا و قدرت خويشتنداري يكي از صفات انسان‌هاي متعالي است كه ارادي و ارزشمند است؛ در حالي كه كمرويي پديده‌اي غيرعادي، ناخوشايند و نشانگر معلوليت اجتماعي است كه براي هر دو جنس پسر و دختر امري نامطلوب و نابهنجار است. خانواده و جامعه بايد تفاوت حيا و كمرويي را بداند و بشناسد. حيا صرف ظاهر نشدن در جمع و اجتماع نيست. جامعه ما نياز به حضور فعال و استفاده از استعدادها و توانمندي‌هاي زنان و دختران در عرصه‌هاي مختلف اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي دارد. در چنين جامعه‌اي كمرويي، جايي نخواهد داشت. اما اين بسيار مهم است كه مرز ظريف وقاحت و بي‌پروايي با جسارت و اعتماد به‌نفس تشخيص داده شود حجب و حيا جايگاه و منزلت ويژه و ارزشمندي دارد و جامعه براي آن ارزش فراواني قايل است.

زن يا دختري كه قادر به برقراري ارتباط با ديگران نيست، احساس مي‌كند كه از دوستان و نزديكان خود جداست. چنين فردي نمي‌تواند احساسات خوشايند يا ناخوشايند، اميدها و آرزوهايش را با نزديكانش در ميان بگذارد و پاسخهايشان را دريافت كند. احساس تنهايي، همانند كمرويي يك معلوليت اجتماعي به شمار مي‌رود. هر كسي در يك شرايط يا موقعيت ويژه ممكن است احساس كند تنهاست. فردي كه مدام اين احساس را داشته باشد، بتدريج از ارتباطات بين فردي او كاسته شده و ويژگي‌هاي افراد كمرو را مي‌يابد. اگر اين احساس تنهايي بنا به دلايلي همچون ناكامي‌هاي مكرر، رفتارهاي تبعيض‌آميز و بي‌عدالتي، سرخوردگي و قطع اميد از پيوندهاي عاطفي عزيزان، تقويت و مداومت پيدا كند فرد عميقا احساس تنهايي خواهد كرد و نه تنها همچون افراد كمرو دچار ناتواني و معلوليت اجتماعي خواهد شد بلكه احساس تنهايي، زمينه افسردگي را در او به وجود مي‌آورد. اين احساس تنهايي در برخي موارد حتي مي‌تواند به رفتارهايي چون فرار از خانه، اعتياد و خودكشي بينجامد. در حقيقت درصد قابل توجهي از دختران و پسراني كه خودكشي و يا اقدام به خودكشي كرده‌اند تجارب فراواني از احساس تنهايي و رهاشدگي از طرف نزديكان و دوستان صميمي‌خود داشته‌اند. در هر جامعه‌اي تعداد قابل ملاحظه‌اي از افراد با اين مساله مواجه مي‌باشند. به اين ترتيب استعداد، خلاقيت‌ها و هنرهاي اين افراد در پشت سدكمرويي نگه داشته شده و از آنها استفاده نمي‌شود . م ملا‌علي‌

امارگیر سایت